ΠΕΤΡΑ

Σήμερα σκέφτηκα την Πέτρα πριν Πέτρα.

Θα μπορούσε να γελά.

Έτοιμη για τη φωτογραφία.

Κλικ.

Να κλαίει.

Η Πέτρα.

Υγρή.

Σκέφτηκα να κυλά χρόνια κι όσα χρόνια η Πέτρα να σπάει κι όσο σπάει η Πέτρα θυμάται κι αν θυμάται η Πέτρα κλικ, φωτογραφία να μένει.

Recent Posts

'Ερημοι και άνυδροι τόποι, όπου η σκέψη αγγίζει τα όρια της. Κρατώ το τσιγάρο σου. Τα πόδια σου φιλώ. Δεν έχει έλεος το κρίμα σου....

Στο ίδιο καλοκαίρι, βανίλια + φράουλα. Να λιώνουν πάνω, στα χείλη μου τα χείλη σου. Κρεβάτι μονό. Στοματική πάντοτε. Εσύ. Και πάντοτε να...