ΤΡΑΠΟΥΛΑδυςΛΕΚΤΙΚΟ

«Όταν αντικαθιστά το λόγο» είπες.

«Άνθρωπος δεν είμαι μικρός» είπες.

«Να με ταΐζεις σε θέλω» είπα.

«Τη σάρκα τη ρώγα» είπα.

Στο μυαλό μου κόκκινη εικόνα.

Γίνεσαι, είσαι, σε κοιτούν.

«Να με ταΐζεις από ψηλά» είπα.

Μου στάζεις στα χείλη κάτι που με κατασπαράζει.

«Ευθύνη» είπες.

Πέθανες, πέθανες, έτσι σε αναγνωρίζω.

Πέθανα.

Είπες:

«Μην κλαις, μη θλίψη, μη»

ΤΑΠ ΤΑΠ στον ώμο.

Παντοδύναμη, όλα τα είπες.

Εγώ:

Να κοιμάμαι απέναντι της.

Να μην κοιμάμαι, δεν είσαι εσυ.

Κι εσυ και δεν κοιμάμαι.

Παρά{του}πόνου

Σε τιμωρώ.

Όσα σε έφεραν,

μετά φεύγεις.

Όσα σε φέρνουν,

τα ίδια πίσω.

Πιο βίαιη, πιο ωμή.

Πιο βρώμικη, ποιο εγώ.

Πιο γυμνή, ποιο εσύ.

Λάθος.